Bijzondere curator – wat is dat nou weer? 

Deel deze blog

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email
Bijzondere curator – wat is dat nou weer? 
De meeste mensen hebben wel eens gehoord van een curator. Dat heeft iets te maken met failliet zijn, of met verstandelijk beperkt zijn. Toch? Maar wat heeft dat te maken met jongeren [1]? Voor jongeren onder de 18 geldt dat ze onder het gezag van een volwassene staan [2]. Meestal hebben hun ouders het gezag, soms een voogd. En als er ‘officiële’ zaken geregeld moeten worden, dan moeten de ouders [3] dit voor hun kind regelen, of toestemmen dat het kind dit zelf regelt. Zoals het aangaan van een overeenkomst. Of procederen voor de rechtbank. En als de ouders er niet achter staan, dan gaat het niet door [4]. Behalve …
Sommige dingen mogen jongeren natuurlijk wel zelf, ook al zou er eigenlijk toestemming van de ouders voor moeten komen. Zoals iets kopen (= het aangaan van een koopovereenkomst). Er wordt dan van uit gegaan dat jongeren in het opgroeien steeds zelfstandiger worden en toestemming mag verondersteld worden voor in de samenleving normale handelingen van jongeren, zoals het kopen van een spijkerbroek [5]. Bewijs van toestemming van ouders is dan niet nodig. Tenzij de koper bv 5 jaar is, en de spijkerbroek € 324,95 kost.Er zijn ook dingen die jongeren onder de 18 wel zelf mogen zonder toestemming van hun ouders. Jongeren van 16 en 17 jaar mogen zelfstandig naar een dokter voor behandeling (= het aangaan van een overeenkomst inzake geneeskundige behandeling). En als een jongere in aanraking komt met de politie mag hij vanaf 12 jaar ook zelf in het strafproces handelen, met behulp van een toegewezen advocaat uiteraard. Maar ondanks vele uitzonderingen hebben jongeren in principe de toestemming van hun ouders nodig om ‘officiële’ zaken te regelen.

Maar wat nou als een jongere officiële actie wil ondernemen als hij een probleem heeft mèt zijn ouders? Als je 17 bent en je wilt op kamers maar je ouders vinden dat niet goed. Of je gescheiden ouders spreken een omgangsregeling af waar je helemaal niet blij van wordt. Of je voogd beslist dat je in een instelling moet wonen, maar jij wil in je pleeggezin blijven wonen. Moet je je daar dan maar bij neer leggen? Wachten tot je 18 wordt? Dan kan. Maar, en nu kom ik ein-de-lijk bij het antwoord op de vraag van de titel, je kunt ook aan een rechter vragen een bijzondere curator te benoemen om je te vertegenwoordigen in dit conflict met je ouder [6].

Zo simpel als het hier staat is het niet. Het conflict mag niet over kleinigheidjes gaan. “Ik krijg geen zakgeldverhoging, terwijl ik daar toch al 3 x om gevraagd heb.” Daar kom je niet ver mee. Het ouderlijk gezag is een belangrijke manier om je te beschermen. Een rechter zal niet gauw ingrijpen in het gezag van ouders als het conflict niet belangrijk genoeg is of op een andere manier opgelost kan worden. Maar als er aan de juiste voorwaarden is voldaan, kan een andere volwassene de jongere vertegenwoordigen in plaats van de ouders in dit conflict met de ouders. Eventueel in de rechtbank, maar ook daarbuiten, in bemiddelingsgesprekken. Voor de jongere zijn hier geen kosten aan verbonden.

Heb je vragen over het thema bijzondere curator? Denk je dat dit misschien op jouw situatie van toepassing is en zou je dat graag uit willen laten zoeken? Bel of mail me, of maak een afspraak voor het inloopspreekuur. Ik kan je vertellen wat je mogelijkheden zijn.

____________________
[1]. Met jongeren bedoel ik in dit blog mensen onder de 18, minderjarigen.
[2]. Artikel 1:245 BW.
[3]. Waar ik ‘ouders’ zeg bedoel ik meestal ‘ouders of voogd(ij-instelling)’.
[4]. Artikel 1:234 lid 1 en 2 BW.
[5]. Artikel 1:234 lid 3 BW.
[6]. Artikel 1:250 BW.